لب تشنه ای و از لب نِی کام بُرده ای

با کربلا دل از همه ایام بُرده ای

آب فرات و آب حیاتند تشنه اَت

آب بقاء را تو لبِ جام برده ای

روضۀ ورود به شام

ای چشمهای هرزۀ شامی، حیا کنید

ناموسِ اهلبیت و تماشا! اِبا کنید

این ازدحامِ زشتِ اَراذل برای چیست

بر آل پاک فاطمه کمتر جفا کنید

زبانحال نوکر امام حسین(علیه السلام) داده خدا مقام مرا خادم الحسین ارباب خوانده نام مرا خادم الحسین من بی حسین گمشده ای بی نشانه ام بنویس پس تمام مرا خادم الحسین